ដាស់ស្មារតី! យុវជនប្តេជ្ញាបង្វែរ​ការឈឺពីសត្រូវឈ្លានពានកសាងសមត្ថភាព​ ដើម្បី​ជា​ខែល​ការពារ​ជាតិ​

ភ្នំពេញ៖ ​ក្រុម​យុវជនខ្មែរនៅតែចង់ពីការលះបង់ជីវិតរបស់វីរកងទ័ព និងវីរនគរបាល ដែល​បាន​ពលីកម្ម​ក្នុង​សង្រ្គាមឈ្លានរបស់ថៃមកលើទឹកដីកម្ពុជា និងមិនអាចបំភ្លេចបាននូវ​ទុក្ខលំបាក​របស់​ជន​ភៀស​សឹក​រាប់ម៉ឺនគ្រួសារត្រូវបាន​ជម្លៀសចេញពី​ផ្ទះ​សម្បែង​ដោយ​សារ​សង្រ្គាម​ឈ្លាន​ពាន​របស់​ថៃ។​ ជាពិសេស ចង់ចាំនូវ​ព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើង ​នៅថ្ងៃទី២៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ​២០២៦ ដែល​វីរៈកងទ័ពមួយរូបដំបូងគេបាន​ពលីនៅសមរភូមិ។ ជាការដាស់ស្មារតី ក្រុមយុវជន បាន​ប្តេជ្ញា​ថា​នឹង​ប្រែក្លា​យការឈឺចាប់នេះឱ្យទៅជាការកសាងសមត្ថភាព តាមរយៈការប្រឹកប្រែងរៀនសូត្រ និង​បំពេញការងារឱ្យបានល្អ ដើម្បីក្លាយជាឆ្អឹងខ្នងនៃសង្គមជាតិ​ដ៏រឹងមាំ​។​ ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​មួយ​ឆ្នាំ​នៃ​អំពើ​ឈ្លានពានរបស់ថៃមកលើទឹកដីកម្ពុជា ក្រុមយុវជនខ្មែរ​ នៅតែចង់ចាំ​ពលីកម្មរបស់វីរកងទ័ព ​វីរនគបាល និងទុក្ខលំបាករបស់ជនភៀសឹក ជាពិសេស ការលះបង់ជីវិតរបស់​ព្រិន្ទបាលឯក សួន រោន ដែលជាវីរកងទ័ពដំបូងគេ ត្រូវបានពលីនៅថ្ងៃទី ២៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ​២០២៥។​ ក្រុមយុវជន បាន​លើកឡើងថា ជាការដាស់ស្មារតី យុវជនគ្រប់រូបត្រូវបង្វែរការឈឺចាប់នេះឱ្យក្លាយជាកម្លាំង​ស្មារតី រួបរួមសាមគ្គីភាព និងការអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួនឱ្យក្លាយជា​យុវជនខ្លាំង​ មានសមត្ថភាព មាន​ចំណេះ​ជំនាញ ​ក្នុងការចូលរួមអភិវឌ្ឍន៍ជាតិ និងដើម្បីក្លាយជាឆ្អឹងខ្នងដ៏រឹងមាំរបស់ជាតិ​ យុវជនគ្រប់រូប ត្រូវ​ស្តាប់តា​ម​ការណែនាំរបស់ប្រមុខរាជរដ្ឋាភិបាល និង​ដើរតាមបន្ទាត់​នយោបាយ​របស់​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​ ក្នុង​កិច្ចការដោះស្រាយជម្លោះព្រំដែន។ 

សូមបញ្ជាក់ថា នៅរសៀសថ្ងៃទី២៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ​២០២៦ សហភាព​សហព័ន្ធ​យុវជន​កម្ពុជា​(ស.ស.យ.ក) នឹងរៀបចំកម្មវិធីដាស់ស្មារតីជាតិ ក្រោមអធិបតីភាព ឯកឧត្តម ហ៊ុន ម៉ានី ប្រធាន​សហភាពសហព័ន្ធយុវជនកម្ពុជា។

កម្មវិធី «ដាស់ស្មារតីជាតិ» រៀបចំឡើងក្នុងគោលបំណង ដើម្បី​ ជំរុញការចងចាំ ផ្សារភ្ជាប់​ជាមួយ​ការ​ឈឺ​ចាប់ ប្រែក្លាយជាកម្លាំងជំរុញទឹកចិត្តរបស់ប្រជាជន ដើម្បីពង្រឹងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន និង​សម្រាប់​អភិវឌ្ឍប្រទេសជាតិឱក្យកាន់តែរឹងមាំ និង បញ្ចៀសការបញ្ឆេះគំនុំគំកួន ការសងសឹក ទស្សនៈ​ជ្រុល​និយម ចង្អៀតចង្អល់ ព្រមទាំង​ បង្កើតជាវេទិកា ជំរុញជាចលនា ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយ​ដៃគូរ ឱ្យមានភាពជាម្ចាស់ការក្នុងការផ្សព្វផ្សាយ និងជំរុញសកម្មភាពបន្ត និង​ពង្រឹងស្មារតី និង​ត្រៀមខ្លួនឱ្យបានរួចរាល់ក្នុងការប្រឈមរាល់ការគម្រាមគំហែង ហានិភ័យ ដែលអាច និងកើតមានឡើងនាថ្ងៃអនាគត៕ អត្ថបទ៖ ធូ វិរៈ